دویدیم و دویدیم هیچ جا رامون ندادن
گفتن که توی جاده دونده ها زیادن 

دویدیم و دویدیم فایده نداشت دویدن
به همه چی رسیدیم به جز به خود رسیدن 

دویدیم و دویدیم توکوچه های بن بست
می رفتیم و می گفتن خسته نشید بازم هست 

دویدیم و دویدیم جاده ها بسته بودن
پلای تو راهمون همه شکسته بودن 

دویدیم و دویدیم رفتیم تو خط عادت
کم کم به هم می کردن دونده ها حسادت 

دویدیم و دویدیم راها خاکستری شد
حرفای عاشقونه کم رنگ و سرسری شد 

دویدیم و دویدیم اسفندی دود نکردن
گفتن فقط زیر لب، کاش دیگه بر نگردن 

دویدیم و دویدیم خوردیم به سنگ و صخره
طاقتمون تموم شد تا دریا قطره قطره 

دویدیم و دویدیم سیبا رسیده بودن
سه فصل آزگار بود همه دویده بودن 

دویدیم و دویدیم تا رسیدیم به دیوار
اون ور دیوارم باز، خوردیم به فصل تکرار 

دویدیم و دویدیم ، قصه زندگی بود
که واسه اون دویدن ، فقط دیونگی بود